Opportunity in Bedrijf en Opportunity Advies

‘Golden skirts’ vormen risico

Vrouwenquotum Noorwegen levert ruim jaar na dato nog niet verwacht resultaat op
Op het eerste gezicht lijkt er anderhalf jaar na invoering van het verplichte vrouwenquotum in raden van commissarissen van grote Noorse bedrijven niets aan de hand. Alle bedrijven die onder de wet vallen, beursgenoteerde bedrijven met een zelf verkozen groep aandeelhouders, houden zich netjes aan de 40%-norm. Bedrijven die niet onder de wet vallen stellen in vrijwillig en toenemende mate ook vrouwen aan. Het publieke debat over het onderwerp is verstomd. Op extreem-rechts na heerst er zelfs politieke consensus over het onderwerp: men is vóór.

Maar zoals wel vaker: schijn bedriegt en niet iedereen is gelukkig met de huidige situatie. Dankzij het quotum kent Noorwegen inmiddels het fenomeen ‘Golden Skirts’ een klein groepje bekende vrouwen die soms meer dan tien commissariaten hebben en professor Morten Huse van de Business School BI vindt dat riskant. Huse doet onderzoek naar raden van bestuur en corporate governance en gelooft niet dat comissarissen veel waarde kunnen toevoegen aan een bedrijf en al helemaal niet als ze ‘maar twee uur’ per week aan een bedrijf besteden. Ook is hij er niet van overtuigd dat de vrouwen die nu zijn aangesteld en voornamelijk afkomstig zijn uit de financiële sector, een andere focus hebben, meer gericht op maatschappelijk verantwoord ondernemen of werknemersbelangen. Huse denkt op zich wel dat vrouwen alternatieve achtergronden en kennis naar de boardroom kunnen brengen, maar hij gelooft dat ze de ervaring missen om deze daadwerkelijk over te brengen.
In een van zijn boeken schrijft Huse dat veel beslissingen van bestuurders en commissarissen worden voorgekookt en dat degenen die dat spel beheersen meer invloed uit kunnen oefenen dan anderen. De uiteindelijke besluitvorming is dan meer een hamerstuk. Kort gezegd: vrouwen kennen de spelregels niet. Maar hier moeten we ons natuurlijk wel afvragen: wie bepaalt de norm en wie maakt nu eigenlijk de spelregels? Als je vrouwen oplegt zich te gedragen als mannen wat heeft diversiteit dan nog voor toegevoegde waarde?

De Noorse diversiteitsonderzoeker Marit Hoel constateert dat het ‘spill-over’-effect van het toegenomen aantal vrouwelijke commissarissen op het aantal vrouwelijke ceo’s vooralsnog uit blijft. Een headhunter die anoniem wil blijven is van mening dat veel vrouwen nog onzeker zijn in hun nieuwe functie. Omdat ze direct uit het lijnmanagement komen hebben ze over het algemeen minder executive-ervaring dan hun mannelijke collega’s. 

Elin Hurveness, eveneens headhunter en verantwoordelijk voor een groot deel van de werving van de nieuwe vrouwen, is echter van mening dat het nog veel te vroeg is om de hooggespannen verwachtingen van het quotum nu al in concrete resultaten terugvertaald te zien. Wel vreest Hurveness dat de kredietcrisis wel eens negatief effect zou kunnen hebben op de motivatie en het uithoudingsvermogen van vrouwen. Commissarissen in het Verenigd Koninkrijk maar ook in Noorwegen worden achtervolgd door juridische claims en het zou dus heel goed mogelijk kunnen zijn dat de opstelling van vrouwen veranderd is als ze nu moeten kiezen voor een commissariaat.

Voor het gehele artikel: KLIK HIER

(Bron: Het Financieele Dagblad, 9 april 2009, door: Ariane Kleijwegt)(code: 31-09)

Klik hier voor het nieuwsoverzicht

Tags: diversiteit, diversiteitsbeleid, diversiteitsmanagement, diversity, Elin Hurvenes, fusion, glazen plafond, golden skirts, inclusion, Marit Hoel, Morten Huse, Noorwegen, quota, quotum, topvrouwen, vrouwelijke commissarissen, vrouwen